Kathedraal, Micalet en Heilige Kelk

Hoofdstuk 2/11 · València

De kathedraal werd in 1238, het jaar van de verovering, ingewijd in de oude grote moskee; aan het gotische gebouw begon men in 1262. Daarom heeft ze drie deuren in verschillende stijlen: de romaanse Palau-deur, de gotische Apostelendeur aan de Plaza de la Virgen en de barokke deur voor jullie, de Puerta de los Hierros, in 1703 ontworpen door Konrad Rudolf. De gevel is hol, zodat hij groter lijkt in wat toen een smalle straat was.

De achthoekige toren is de Micalet, de klokkentoren van de kathedraal en symbool van de stad. Hij werd begonnen in 1381 en begin vijftiende eeuw voltooid. Tot het uitkijkterras is hij 50,85 meter hoog, precies even veel als zijn omtrek, en tot de top ongeveer 63 meter. Hij is genoemd naar zijn grootste klok, de Micalet. Je kunt hem beklimmen: het zijn 207 treden, en boven zie je de hele stad, de huerta en de zee.

Binnen wordt de Heilige Kelk bewaard, een agaten beker uit de eerste eeuw na Christus. Men vertelt dat het de kelk van het Laatste Avondmaal is en dat hij van Petrus naar Rome ging, daarna naar Huesca en het klooster van San Juan de la Peña. Gedocumenteerd is dat koning Alfons de Grootmoedige hem in 1437 aan de kathedraal schonk; sinds 1916 staat hij in een eigen kapel, de vroegere kapittelzaal.

Kijk binnen ook naar het gewelf boven het hoofdaltaar: daar staan musicerende engelen, rond 1474 geschilderd door Paolo da San Leocadio en Francesco Pagano, die verborgen zaten onder een barok gewelf en in 2004 werden herontdekt. Nu lopen we over de Plaza de la Reina en door de Carrer de Lluís Vives en de Carrer de la Cultura naar de Carrer del Poeta Querol.

← Plaza de la Virgen en basiliek van de Virgen de los Desamparados · Paleis van de markies van Dos Aguas →